Wil je dat vakmensen weer meer aanzien krijgen?

Dan moeten we de functie van leidinggevende serieus gaan nemen!

Nederland schreeuwt om vakmensen, loodgieters, stukadoors, elektriciens, timmerlui, onderwijzers, verzorgers, enz. Al jaren wordt er geroepen dat er meer aandacht en energie moet gaan naar het scholen van vakmensen. En in een krappe arbeidsmarkt voelen we het allemaal. Bedrijven kunnen geen vakmensen krijgen omdat er te weinig vakmensen opgeleid worden en consumenten en organisaties worden geconfronteerd met wachtlijsten.

“Maar we zijn zelf schuld aan dit alles.”

We lopen allemaal te klagen dat het er niet goed over is nagedacht en dat de overheid niet goed anticipeert op dit soort problemen. Maar ik denk dat het probleem heel ergens anders ligt.

Het probleem is dat we ooit zijn begonnen met het promoveren van goede vakmensen. Het leek een goede oplossing wat resulteerde in het gegeven dat je een goede vakkracht kwijt was en een leidinggevende rijker, ongeacht of hij/zij daar geschikt voor was.

En op een of andere manier was promotie een stap die we structureel hebben ingebouwd. En nu zitten organisaties met leidinggevenden die vaak veel beter (af) waren als vakkracht en zitten we tegelijkertijd met een te kort aan vakmensen. Maar los van de aantallen zitten we vooral met een te hoog aanzien voor het vak van leidinggevende en een te laag aanzien van  vakmensen. Wat er mede voor zorgt dat onze jeugd minder geneigd is zich te scholen als vakkracht.

Hoog tijd om dit systeem aan te pakken, want naast het feit dat leidinggeven gewoon een professioneel vak is, zijn vakmensen voor een economie minstens zo belangrijk. En als je groeimogelijkheden voor vakmensen wilt ontwikkelen dan zijn daar betere methoden voor dan promoveren. Zoals scholen en begeleiden van nieuwe jonge vakmensen, verdieping of verbreding van je vakkennis, specialiseren, etc. Nog los van het feit dat je vakmensen meer zou kunnen betalen.

Naast het feit dat we klagen over te weinig vakmensen klagen we ook graag over de kwaliteit van leidinggevenden. En op zich is het dus niet vreemd dat steeds meer bedrijven overstappen op zelfsturende teams en zelforganisatie. Maar de oorzaak van de problemen ligt vooral bij onze structurele aanpak en creëren we zelf. Zelfsturing en andere korte termijn-ingrepen zijn geen oplossing voor bovenstaand probleem. Zo lang we het vak van leidinggevende niet serieus nemen en ook het vakmanschap niet serieus nemen blijven we allemaal met de gebakken peren zitten.

Maar als je binnen organisaties serieuzer omgaat met de vakkracht, doorgroei- en  ontwikkelmogelijkheden biedt die daadwerkelijk bij dat vak passen, en daarnaast leiding geven als serieus vak gaat behandelen, kun je deze cultuur doorbreken. Langzaam maar zeker kunnen we dan weer toegroeien naar een maatschappij waarbij vakmensen en leidinggevenden weer aanzien krijgen. Volgens mij een win-win situatie waar alle betrokken partijen gelukkiger van worden.

Ik wens je veel werkplezier.

Gurbe.

adviseur en partner bij Wiarda Faber.

Vraag de gratis workshop aan en ontdek hoe je een sociale (HRM) werkomgeving creëert vanuit voorbeeldgedrag en persoonlijk leiderschap waarbij meer waardering, vertrouwen en verbinding ontstaat.